Τρίτη, 14 Φεβρουαρίου 2012

ΠΑΓΚΡΗΤΙΑ ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΣΤΗΝ ΚΑΣΤΑΜΟΝΙΤΣΑ


                           

29η   Παγκρήτια Ορειβατική συνάντηση
                    στην  Κασταμονίτσα
                                      Του Δακανάλη Μανόλη
                                   Αντιπροέδρου του ΕΟΣ Μοιρών

      «Η αρχιτεκτονική δομή του δρόμου, οι μαιανδρισμοί του σε όλη την πλαγιά, η καλή κατάστασή του, τον καθιστούν διατηρητέο μνημείο της πολιτισμικής μας κληρονομιάς».
      Το λεωφορείο του Δήμου Μοιρών αποβίβασε στις 26 Σ/βρίου 1999 στο ορεινό χωριό Κασταμονίτσα  (υψ520μ) στους πρόποδες της κορφής “Σκλόπας” του όρους Δίκτη, είκοσι ορειβάτες του Ορειβατικού Συλλόγου Μοιρών. Η ονομασία του χωριού δόθηκε από τους πρώτους οικιστές, μετά το 961 μ.Χ που ο Νικηφόρος Φωκάς απελευθέρωσε την Κρήτη από τους Σαρακηνούς, που κατάγονταν από την Καστάμονη της Μ. Ασίας. Η Κασταμονίτσα είναι περιοχή των αντιθέσεων και της ομορφιάς, με ελαιόδεντρα, καρυδιές, αμπέλια, πρίνους, σφεντάμια, ενώ χιλιάδες αιγοπρόβατα βοσκίζανε στις γύρωθε βουνοπλαγιές. Στα δύσβατα φαράγγια της περιοχής με τις άγριες ορθοπλαγιές φιλοξενούνται πολλές σπηλιές με δοξασίες.
      Κατασκηνώσαμε στα κτήματα γύρω από τον Άγιο Γεώργιο στη Μεσάδα, σε ένα τοπίο ιδιαιτέρου κάλλους 4 χιλιόμετρα βόρεια της Κασταμονίτσας. Διοργανωτής της 29ης παγκρήτιας Ορειβατικής Συνάντησης φέτος ήταν ο Ορειβατικός Σύλλογος Ηρακλείου, όπου οι συνορειβάτες μας υποδέχτηκαν με ρακί και μας ευχήθηκαν καλή διαμονή και διασκέδαση. Το απόγευμα είχε σχηματιστεί ένα πολύχρωμο παγκρήτιο ορειβατικό χωριό με πάνω από 200 ορειβάτες. Κάθε χρόνο τη συνάντηση αυτή διοργανώνει ένας ορειβατικός σύλλογος της Κρήτης.
      Ο ήλιος άρχιζε να ροδίζει και μας αποχαιρετούσε, τότε στον αύλειο χώρο του Αι Γιώργη πραγματοποιήθηκε η καθιερωμένη τελετή, κατά την οποία αναφέρθηκαν διάφορα προβλήματα, που αντιμετωπίζουν οι ορειβάτες κυρίως με τις περιφράξεις στους βοσκοτόπους. Υποβλήθηκαν διάφορες προτάσεις και τέλος έγινε η ανταλλαγή χαιρετισμών και δώρων από τους προέδρους των συλλόγων με τον οικοδεσπότη σύλλογο.
      Ακολούθησε πλούσιο  δείπνο με την καθιερωμένη παραδοσιακή φασολάδα και  διάφορα άλλα εδέσματα. Δεν χρησιμοποιήθηκαν πλαστικά πιάτα, πιρούνια κ.λ.π. αλλά κάθε ορειβάτης κρατούσε τα δικά του σκεύη, προκειμένου ν΄ αποφύγουμε τα πλαστικά που μακροχρόνια ρυπαίνουν το περιβάλλω.
     Η βραδιά ήταν πολύ ήσυχη, ακολούθησε γλέντι  και χοροί με ζωντανή μουσική (χωρίς μεγάφωνα), ενώ στη συνέχεια προσφέρθηκαν μεζέδες και αρκετό κρασί.
     Το λυκαυγές μας ξύπνησαν τα κακαρίσματα των περδίκων, που ήταν σκαλωμένες στα απόκρημνα φαράγγια πάνω από τον τόπο της κατασκήνωσης. Το πρωινό ήταν πολύ πλούσιο με τσάι του βουνού, τυρί, ελιές, με παραδοσιακό νόστιμο εφτάζυμο της Κασταμονίτσας, που είχαν φτιάξει στον πολιτιστικό σύλλογο του χωριού.
     Στον περίβολο της εκκλησίας του Αι Γιώργη όπως έγραφε μια μαρμάρινη πλάκα, έγινε στις 23 Μαρτίου 1841 σκληρή μάχη με τους Τούρκους κατά την επανάσταση των Χαιρετών Βασιλογιώργη.
     Πολύ νωρίς ανηφορίσαμε ακολουθώντας το Μινωικό μονοπάτι, που είναι ένας πετρόκτιστος ελικοειδής δρόμος με αμέτρητες φουρκέτες. Το πανάρχαιο αυτό μονοπάτι συνέδεε την αρχαία Λύττο με την ευρύτερη περιοχή του Οροπεδίου Λασιθίου και το Δικταίο Άντρο. Η διαδρομή ήταν πολύ ευχάριστη με δροσερή ατμόσφαιρα κατάλληλη για ορειβασία. Τον  πανάρχαιο και περίτεχνο αυτό δρόμο από καλντερίμι τον ανακαίνισαν το 1910 επί Κρητικής Πολιτείας, χρησιμοποιήθηκε δε από τους  κατοίκους στα μετέπειτα χρόνια, μέχρι που ήρθαν τα αγροτικά αυτοκίνητα. Η αρχιτεκτονική δομή του δρόμου, οι μαιανδρισμοί του σε όλη την πλαγιά, η καλή κατάστασή του, τον καθιστούν  διατηρητέο μνημείο της πολιτισμικής μας κληρονομιάς.       
        Λίγο πριν την κορφή στον αυχένα του βουνού συναντήσαμε το μνήμα του «Σούλη», ο οποίος ήταν ένας αιμοσταγής γενίτσαρος από την επαρχία της Πεδιάδας και φέρονταν βάναυσα στους χριστιανούς. Όπως αναφέρει η παράδοση κατά καιρούς καβάλα στη φοράδα του διέσχιζε το Μινωικό μονοπάτι και πήγαινε στα χωριά του Οροπεδίου. Εκεί μάζευε τις κοπέλες έριχνε κάτω ρόβι, τις έβαζε και χόρευαν πάνω σ αυτό και όποια έπεφτε κάτω, τη βίαζε. Την άνοιξη του 1817 τον εκτέλεσαν στον παραπάνω αυχένα οι Λασιθιώτες αντάρτες, πληρώνοντας τις θηριωδίες του κατά των χριστιανών. Στο εξής κάθε περαστικός χριστιανός ρίχνει πάνω στο μνήμα του τη δική του πέτρα και τον αναθεματίζει, έτσι έχει σχηματιστεί ένας μεγάλος τρόχαλος.
      Από την κορφή «Κώστα Μαριγλή» (υψ1070μ) που ανεβήκαμε, απολαύσαμε μια μοναδική θέα, τόσο προς το γραφικό Οροπέδιο του Λασιθίου με τους  ανεμόμυλους, όσο  και προς τα χωριά Μοχός, Ποταμιές και Κερά, αφού υπήρχε μεγάλη διαύγεια στην ατμόσφαιρα. Η επιστροφή έγινε από το ίδιο δρομολόγιο και κράτησε μαζί με την ανάβαση περίπου 5 ώρες.
     Στον Αϊ Γιώργη μας προσέφεραν ένα ελαφρύ γεύμα, αποχαιρετιστήκαμε μεταξύ μας και ορίσαμε ραντεβού για την επόμενη συνάντηση, που θα οργανώσει ο Ορειβατικός Σύλλογος Χανίων, ο οποίος  γιορτάζει τα 80 χρόνια ζωής του.
     Εξ ονόματος όλων των ορειβατών ευχαριστούμε τον Ορειβατικό Σύλλογο Ηρακλείου, για την άψογη διοργάνωση, τη ζεστή φιλοξενία και τη μαγευτική διαδρομή που κάναμε. Επίσης ευχαριστούμε τον Πολιτιστικό Σύλλογο Κασταμονίτσας, τους Σαμαρείτες που ήταν στο πλάι μας για κάθε ενδεχόμενο, τους χορηγούς και όλους όσους βοήθησαν,  ώστε να γίνει η παραπάνω εκδήλωση.-

                                                                  Μοίρες 29 Σεπτεμβρίου 2009

Εφημερίδα: ΑΠΟΨΗ του νότου φύλλο 495 της 2-10-2009.
Aναρτήθηκε στο mires46. blogspot.com στις 14-2-2012.



Ξεκούραση στο Μινωικό μονοπάτι
Αι Γιώργης Μεσάδας
Σούλη μνήμα
Ανάθεμα στο Σούλη
Αναμνηστική φωτό στου Σούλη το μνήμα
Ειδυλλιακό τοπίο
Κορφή Μαριγλή
Το Μηνωικό μονοπάτι από ψηλά
Η κορφή της Δίκτης Σπαθί
Πάνω στο Μινωικό μονοπάτι
Από Μινωικό μονοπάτι
Ξεκούραση στον Αι Γιώργη
                                                         

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου