Ψηλορείτης

Πέμπτη 23 Αυγούστου 2012

Η ΟΛΥΜΠΙΑΚΗ ΦΛΟΓΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΠΕΡΑΣΕΙ ΑΠΌ ΤΟ ΙΔΑΙΟ ΑΝΤΡΟ

Η ολυμπιακή φλόγα πρέπει

να περάσει από το Ιδαίο Άντρο.

Του Δακανάλη Μανόλη πρώην
αγρονόμου

«Ο Ηρακλής, ο Παιωναίος, ο Επιμήδης, ο Ιάσιος και ο Ίδας δεν έχουν πεθάνει, ζουν στις κορφές του Ψηλορείτη, περιμένοντας το ιερό φως της Ολυμπίας».

Η καταγωγή των Ολυμπιακών Αγώνων χάνεται μέσα στα βάθη των αιώνων και ξεκίνησαν από τους αρχαίους Έλληνες, οι οποίοι ήθελαν να διοργανώσουν γιορταστική εκδήλωση Πανελληνίου χαρακτήρα. Στην ιστορική εποχή οι Ολυμπιακοί αγώνες διεξάγονταν κάθε τέσσερα χρόνια μετά το θερινό ηλιοστάσιο. Η τετραετία αυτή ονομάζονταν «Πενθετηρίς».

Υπάρχει βέβαια και η εκδοχή της προέλευσης των αγώνων από το απλό παιχνίδι. Οι νέοι για να διασκεδάσουν, πετούσαν πέτρες ή έριχναν το ακόντιο στο στόχο.

Ο Όμηρος πίστευε, ότι δεν υπάρχει για τον άνδρα, μεγαλύτερη δόξα, από τα κατορθώματα του με τα πόδια ή με τα χέρια.

Πολλοί είναι oι μυθολογούμενοι ιδρυτές των αγώνων. Ο Απόλλων νίκησε τον Ερμή στο δρόμο και τον Άρη στην πυγμαχία.

Είναι γνωστή η ιστορία της Πηνελόπης, που όταν είχε χάσει κάθε ελπίδα επιστροφής του Οδυσσέα. Πρότεινε στους μνηστήρες να διαγωνισθούν στο σημάδι με το τόξο και όποιος νικούσε, θα την παντρεύονταν. Ο Οδυσσέας μεταμφιεσμένος σε ζητιάνο, νίκησε όλους τους μνηστήρες και στη συνέχεια τους σκότωσε.

Ως γνωστό οι Αργοναύτες σταμάτησαν στη Λήμνο για ολιγοήμερη ξεκούραση με αρχηγό τον Ιάσωνα. Εκεί η βασίλισσα Υψηπίλη διοργάνωσε αγώνες στη μνήμη του πατέρα της Θόαντα και έτσι έχουμε τους πρώτους αγώνες με πλήρες πρόγραμμα και έπαθλα για τους νικητές.

Οι μύθοι που πλάστηκαν για την ίδρυση των Ολυμπιακών Αγώνων είναι πολλοί. Άλλοι μεν για να δικαιολογήσουν το μεγαλείο και το κύρος των αγώνων, φέρουν ως ιδρυτές και προστάτες τους θεούς και άλλοι για να δικαιολογήσουν την κατάκτηση εδαφών που γίνονταν οι αγώνες.

Ένας μύθος που σχετίζεται με την έναρξη των Ολυμπιακών Αγώνων είναι του Ιδαίου Ηρακλή και των Ιδαίων Δακτύλων. Οι Ιδαίοι Δάκτυλοι που λέγονταν και Κουρήτες, γεννήθηκαν στο ιερό βουνό της Κρήτης την Ίδη, το σημερινό Ψηλορείτη και ήσαν σπουδαίοι μεταλλουργοί. Η ιδιότητα αυτή δεν είναι άσχετη με τοπωνύμιο μιας κορφής, που βρίσκεται βορειοδυτικά της Νίδας και ονομάζεται κορφή του «Χαρκιά» (χαρκιάς = σιδηρουργός). Οι Κουρήτες χτυπούσαν τις ασπίδες των στο οροπέδιο της Νίδας, για να μην ακούσει ο Κρόνος από τον ΄Ολυμπο το κλάμα του Δία και τον φάει.

Ο Παυσανίας που έζησε το 110 μ.χ μέχρι το 180 μ.χ και ήταν περιηγητής στη συγγραφή του «Ελλάδος Περιήγησης», αναφέρει σχετικά με τους Ολυμπιακούς Αγώνες: «Όταν γεννήθηκε ο Δίας, η Ρέα ανέθεσε τη φύλαξη του παιδιού στους Δακτύλους της Ίδης, οι οποίοι λεγόταν και Κουρήτες και είχαν έρθει από την Ίδη της Κρήτης. Αυτοί ήταν ο Ηρακλής, ο Παιωναίος, ο Επιμήδης, ο Ιάσιος και ο Ίδας.

Ο Ηρακλής που ήταν ο μεγαλύτερος έβαλε τους αδελφούς του κάνοντας ένα αστείο να τρέξουν σε αγώνα και στεφάνωσε το νικητή με κλαδί αγριελιάς. Ο Ιδαίος Ηρακλής έχει τη δόξα, γιατί πρώτος διοργάνωσε τους αγώνες και τους ονόμασε Ολυμπία. Επειδή ήταν πέντε αδέλφια, όρισε να γίνονται κάθε πέντε χρόνια».

Η παράδοση των Ιδαίων Δακτύλων στην Ολυμπία ήταν χαρακτηριστική και έχει αποτυπωθεί στα μνημεία και τις λατρευτικές εκδηλώσεις,. Ο Πίνος στον αριθ. 5 Ολυμπιονίκη, αναφέρει πως στο Κρόνιο το λόφο του Κρόνου στην Ολυμπία βρισκόταν το «Ιδαίο τ’ αγιοσπήλαιο» γεγονός που ενδυναμώνει τη γνησιότητα του παραπάνω μύθου.

Άλλος μύθος αναφέρει ως ιδρυτή των αγώνων όχι τον Ιδαίο Ηρακλή, αλλά τον ήρωα Ηρακλή με τους δώδεκα άθλους.

Φυσικά υπάρχουν πάρα πολλοί μύθοι για τους Ολυμπιακούς Αγώνες, που δεν μπορούμε να τους καταγράψουμε εδώ.

Η ιστορική πραγματικότητα των Ολυμπιακών Αγώνων τοποθετείτε το 776 π.χ από το σοφιστή Ιππία του Ηλείου. Στα χρόνια αυτά μαστιζόταν η Ηλεία από λοιμούς και εμφύλιες έριδες και το Μαντείο των Δελφών που κατέφυγε ο Ίφιτος, έδωσε χρησμό, ότι οι συμφορές θα παύσουν, μόνο αν οι Ηλείοι ανανεώσουν τους Ολυμπιακούς Αγώνες. Έγινε εκεχειρία μεταξύ του Ιφίτου, του Λυκούργου νομοθέτη της Σπάρτης και του Κλεισθένη της Πίσας. ‘Εκαναν ειρήνη διαρκείας και η περιοχή της Ολυμπίας κηρύχθηκε ιερή. Απαγορεύτηκε σε αυτή η είσοδος στρατού και ενόπλων και για την καλύτερη οργάνωση των αγώνων καθιερώθηκε η παύση των πολέμων κατά τον ιερό μήνα που τελούνταν οι αγώνες.

Οι Ολυμπιακοί Αγώνες το μέγιστο τούτο γεγονός αναβίωσαν το 1896 στην κοιτίδα τους την Ελλάδα ύστερα από την απαγόρευση τους το 393 μ.χ από το Θεοδόσιο τον Α΄ . Το 2004 γίνονται ξανά στην Αθήνα.

Η αφή της Ολυμπιακής Φλόγας πραγματοποιήθηκε στις 25 Μαρτίου 2004 στην Αρχαία Ολυμπία, ταξίδεψε στην Πελοπόννησο και στη συνέχεια σε όλες τις ηπείρους του κόσμου. Στις 9-7-2004 η φλόγα θα επιστρέψει στην Ελλάδα για να ολοκληρώσει το ταξίδι στους υπόλοιπους νομούς της νησιωτικής και ηπειρωτικής χώρας και θα καταλήξει στις 13 Αυγούστου στο Ολυμπιακό Στάδιο για να σημάνει την Έναρξη των Ολυμπιακών Αγώνων ΑΘΗΝΑ 2004.

Στην Κρήτη η φλόγα θα περάσει από το Ηράκλειο, τον Άγιο Νικόλαο, Σητεία, Ιεράπετρα, Μοίρες, Αγία Γαλήνη, Ρέθυμνο και θα καταλήξει στα Χανιά. Από την προγραμματισμένη διαδρομή απουσιάζει το Ιδαίο Άντρο, ο τόπος που γεννήθηκαν και από τον οποίο ξεκίνησαν ο Ιδαίος Ηρακλής και οι Ιδαίοι Δάκτυλοι, οι ιδρυτές των Ολυμπιακών Αγώνων κατά το μύθο που προαναφέραμε.

Η «ασέβεια» που έγινε στον ιερό χώρο της Ίδης- Ψηλορείτη πρέπει να καθαρθεί. Η κάθαρση και ο εξαγνισμός θα επέλθει μόνο αν οι διοργανωτές του «ΑΘΗΝΑ 2004» κατά τη διέλευση της φλόγας από την Κρήτη, αποφασίσουν η φλόγα να περάσει από το Ιδαίο Άντρο, το πανάρχαιο λατρευτικό σπήλαιο του Ψηλορείτη.

Ο Ηρακλής, ο Παιωναίος, ο Επιμήδης, ο Ιάσιος και ο Ίδας δεν έχουν πεθάνει, ζουν στις κορφές του Ψηλορείτη, περιμένοντας το Ιερό Φως της Ολυμπίας.-

Βιβλιογραφία: Παπαρηγόπουλος Κ. Ιστορία Ελληνικού Έθνους 1924 τόμος 1^οςσελίδες 188-194.

Περιοδικό τεύχος 1 «η εκκίνηση» Τριμηνιαία ειδική έκδοση της HEINEKEN μέγας χορηγός της «ΑΘΗΝΑ 2004»

Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα ΑΠΟΨΗ του νότου φύλλο 226

της 18—5—2004.

Κατά την επίσκεψη που έκανε ο γράφων με ορειβάτες στην αρχαία Ολυμπία στις 26-7-2007, είδε γραμμένο σε μια μεγάλη μαρμάρινη πλάκα δεξιά πριν από την είσοδο του αρχαιολογικού Μουσείου, το μύθο των Ιδαίων Δακτύλων ή Κουρητών. Αυτό σημαίνει, ότι όλοι οι ειδικοί αρχαιολόγοι κ.λ.π. υιοθετούν τον παραπάνω μύθο, ως τον πιο επικρατέστερο για την επικράτηση των Ολυμπιακών Αγώνων.

Οι φωτογραφίες που παραθέτω είναι προσωπικές, γιατί ήμουν λαμπαδηδρόμος και εθελοντής στους Ολυμπιακούς Αγώνες « ΑΘΗΝΑ 2004»στην ασφάλεια των εγκαταστάσεων. Για το λόγο αυτό είχα γράψει και το παραπάνω δημοσίευμα.-

Καπαριανά Μοιρών

Δάδα

Μεταλαμπάδευση της φλόγας

Μοίρες

Προς τις Μοίρες

Με τη συνάδελφο Νατάσα

Με την οικογένεια

Με την σύζυγο και κόρη

Στις Μοίρες

Και τα μικρά στο πόδι

Με το Γιώργο Σπυριδάκη

Με το δήμαρχο Παν.Σφακιανάκη

Με τους Σαμαρείτες

Με τους κρητικούς

Στις Μοίρες

Μαζί με το Γιάν. Κλημαθιανάκη

Στην Αγία Γαλήνη

Εθελοντές στο Στάδιο Ηρακλείου

Εθελοντές

Με την εγγονούλα μου Στέλλα

Στο στάδιο

Το γκόλ μπήκε

Οικογένεια

Με τις ανηψιές

Με τη σύζυγο

Σε αγώνα

Καφές

Σάββατο 18 Αυγούστου 2012

ΚΟΥΛΟΥΚΩΝΑΣ ή ΤΑΛΑΙΑ ΟΡΗ

Κ Ο Υ Λ Ο Υ Κ Ω Ν Α Σ ή Τ Α Λ Α Ι Α Ο Ρ Η

Του Δακανάλη Μανόλη Αντιπροέδρου ΕΟΣ. Μοιρών

Σήμερα (17-8-2012) ο γράφων έκανε μόνος του αναγνωριστική ανάβαση στον

Κουλούκωνα ή Ταλαία ΄Ορη (υψόμετρο 1083 μέτρα). Στην κορυφή του βουνού ήταν η κατοικία του Τάλω, ενός ρομπότ που κατασκεύασε ο ΄Ηφαιστος για να προστατεύει την Κρήτη, έτσι πήρε το βουνό την ονομασία στην αρχαιότητα Ταλαία ΄Ορη.

Η ανάβαση άρχισε από τη νότια πλαγιά του βουνού στην αρχή σε αγροτικό δρόμο και ύστερα σε ένα σχετικά καλό και ευδιάκριτο μονοπάτι. Μέχρι τα 700 μέτρα υψόμετρο υπήρχαν αγρουλίδες, χαρουπιές, αγκαραθιές, ρίγανη και φρύγανα. Από εκεί και πάνω υπάρχει ένα μεγάλο δάσος στο οποίο κυριαρχούν οι αζίλακες ( ένα είδος πρίνου), οι πρίνοι και τα σφεντάμια. Λίγο πριν την κορυφή επτά πέρδικες έφυγαν από τα πόδια μου φοβισμένες από την απρόσμενη παρουσία μου.

Aπό την κορφή του βουνού η θέα ήταν πανοραμική και σε αυτό βοήθησε η μεγάλη διαύγεια της ατμόσφαιρας. Φαίνονταν καθαρά ο Ψηλορείτης, το Πέραμα, το Ρέθυμνο, το Ακρωτήρι Χανίων και οι δαντελωτές ακτές του Κρητικού Πελάγους. Δίπλα στην εκκλησία του Τιμίου Σταυρού το κατάκρυο νερό του σαρνιτσιού ξεδιψάζει τον κάθε επισκέπτη.

Η οροσειρά του Κουλούκωνα δομείται στο σύνολο της, όπως λένε οι γεωλόγοι από διάφορα πετρώματα της ενότητας των "Πλακωδών ασβεστόλιθων", 250 εκατομμυρίων χρόνων στο γεωλογικό παρελθόν. Το βουνό είναι πετρώδες με μεγάλη κλίση και αποτελείται από τρεις ανεξάρτητες κορφές. Ο Κουλούκωνας βρίσκεται στη βόρεια προέκταση του φυσικού πάρκου του Ψηλορείτη.

Η επιστροφή έγινε από το ίδιο μονοπάτι και η όλη πορεία κράτησε 4 ώρες σκληρής ανάβασης και κατάβασης.-

Μοίρες 17-8-2012.

Τρίτη 7 Αυγούστου 2012

ΣΑΜΑΡΙΑ ή ΦΑΡΑΓΓΑ

Του Δακανάλη Μανόλη
Αντιπροέδρου ΕΟΣ. Μοιρών

« Οι Σιδερόπορτες του φαραγγιού της Σαμαριάς, είναι ένα από τα περισσότερο φωτογραφημένα και διαφημισμένα μέρη του πλανήτη. ΄Εχουν πλάτος 3 μέτρα, μήκος 12 μέτρα και ύψος ορθοπλαγών 500-700 μέτρα».

Στα ξενοδοχεία του οροπεδίου του Ομαλού πενήντα ορειβάτες και φίλοι του Ορειβατικού Συλλόγου Μοιρών, περάσαμε μια ευχάριστη δροσερή βραδιά και γευτήκαμε ντόπιους μεζέδες και άλλα μοναδικά εδέσματα της περιοχής.

Ενωρίς το πρωί της στις 5 Αυγούστου 1012 αποβιβαστήκαμε από το λεωφορείο 42 ορειβάτες και ορειβάτισσες στη θέση «Ξυλόσκαλο» (υψ.1227 μ) του Ομαλού με αρχηγό τον γράφοντα, για να περάσουμε το μαγευτικό και πρώτου πανευρωπαϊκού κάλους φαράγγι της Σαμαριάς ή Φάραγγας όπως το αποκαλούν οι Σφακιανοί. Οι ακτίνες του κοσμογυρευτή ήλιου έπεφταν πάνω στον κακοτράχαλο και αφιλόξενο Γκίγκιλο που είναι άγρυπνος φρουρός του φαραγγιού εκατομμύρια χρόνια. Τα Λευκά ΄Ορη αποτελούν μια μεγάλη οροσειρά και έχουν πάνω από 50 κορφές σε σχήμα κώνου άνω των 2000 μέτρων και 55 κορφές κάτω των 2000 μέτρων. Το σύμπλεγμα αυτό των κορφών αποτελεί ένα σεληνιακό τοπίο μοναδικό στην Ελλάδα και στην Ευρώπη. Προκαλεί δε φόβο και δέος στον ορειβάτη που θα βρεθεί στις αφιλόξενες Σφακιανές Μαδάρες.

Το φαράγγι της Σαμαριάς σχηματίζεται νότια του Ομαλού μεταξύ του κύριου όγκου των Λευκών Ορέων με την υψηλότερη κορφή της Πάχνες (υψ.2452 μέτρα) και των κορφών Γκίγκιλου και Βολακιάς. Φθάνει δε στην ακτή στον μαγευτικό όρμο της Αγίας Ρουμέλης του νοτίου Κρητικού Πελάγους.

Η Σαμαριά έχει χαρακτηριστεί Εθνικός Δρυμός από το 1962, οπότε έφυγαν και οι τελευταίοι κάτοικοι του οικισμού. Ο Δρυμός έχει μήκος 12,8 χιλιόμετρα και δυο ακόμα χιλιόμετρα από την έξοδο μέχρι την ακτή. Του έχει δοθεί βραβείο Πανευρωπαϊκού κάλους και από το 2010 αποτελεί μέρος του Παγκοσμίου Δικτύου Αποθεμάτων Βιόσφαιρας της UNESCO. Είναι ένα δυσπρόσιτο και κακοτράχαλο φαράγγι, αλλά ζωντανός χώρος για την επιβίωση του Κρητικού αιγάγρου (ΚΡΙ-ΚΡΙ). Η χλωροπανίδα είναι πλούσια και αποτελείται από πεύκα, κυπαρίσσια, σφεντάμια, πρίνους και στις ορθοπλαγιές του φύεται ο δίκταμος ή έρωτας ενδημικό φυτό των βουνών της Κρήτης. Εκτός από τους μοναδικούς αίγαγρους ενδημούν γυπαετοί ή κοκαλάδες, σκάρες ή γύπες, αετοί, χρυσαετοί. κίσσες και άλλα.

Κατηφορίσαμε από το «Ξυλόσκαλο» για το φαράγγι πληρώνοντας πέντε ευρώ για την είσοδο. Το ευχάριστο είναι, ότι μας προτίμησαν αρκετοί νέοι και νέες, τους ευχαριστούμε πάρα πολύ και τους περιμένουμε σε άλλες μας εξορμήσεις. Ονομάζεται Ξυλόσκαλο, γιατί έχουν κάνει σκαλοπάτια από παλιά ξύλα του δρυμού και έχουν δημιουργήσει ένα πάρα πολύ καλό βατό και ασφαλές μονοπάτι για τους διερχόμενους. Στα πέντε πρώτα χιλιόμετρα υπάρχει μεγάλη κατηφόρα μέχρι το εκκλησάκι του Αγίου Νικολάου. Απαιτείται μεγάλη προσοχή στο βάδισμα για τους αρχάριους κατά την κάθοδο για να μην πιαστούν τα πόδια τους. Βαδίζοντας συναντήσαμε το παρατηρητήριο ή «μπαλκόνι» του δρυμού από το οποίο διακρίναμε το φαράγγι σε όλο του μεγαλείο με ορατότητα ίσαμε τον οικισμό της Σαμαριάς. Είδαμε ένα θηλυκό αίγαγρο να βόσκει αμέριμνος σε μια λέσκα στην πρωινή δροσιά. Δεν τον ενοχλήσαμε, τον φωτογραφήσαμε και τον βιντεοσκοπήσαμε, χωρίς να μας πάρει χαμπάρι.

Συναντήσαμε αρκετούς οργανωμένους χώρους ανάπαυσης με ξύλινα παγκάκια, τουαλέτες, χώρο για κάπνισμα, ενώ οι πηγές έτρεχαν κατάκρυα κρυστάλλινα νερά, που δρόσιζαν τους οδοιπόρους, που ήλθαν από όλα τα μέρη του Πλανήτη, για να θαυμάσουν τούτο το ξακουστό φαράγγι. Ονόματα όπως «Νερούτσικο», της «Πέρδικας», « Συκιάς», του «Χριστού» και άλλα έχουν δοθεί στις πηγές. Πυροσβεστικές φωλιές υπάρχουν σε όλο το μήκος του δρυμού για άμεση καταστολή τυχόν εκδηλωθείσας πυρκαγιάς. Πριν από το πλάτωμα του Αγίου Νικολάου είδαμε χιλιάδες σωρούς από μικρές πέτρες, που έχουν στήσει οι επισκέπτες για να εκπληρωθούν οι επιθυμίες των. Στήσαμε και εμείς τους δικούς μας σωρούς και περιμένουμε λύσεις όπως και οι άλλοι.

Το πλάτωμα του Αγίου Νικολάου είναι ο πρώτος ανοιχτός χώρος ανάπαυσης με μια πηγή που τρέχει κατάκρυο κρυστάλλινο νερό, το δασοπυροφυλάκιο και γύρωθε μια συστάδα με αιωνόβια κυπαρίσσια, που όπως υποστηρίζουν οι βιολόγοι είναι τα μεγαλύτερα και μακροβιότερα στην Ευρώπη. Η κατηφόρα έχει σχεδόν τελειώσει και βαδίζαμε στο μονοπάτι δίπλα από την κοίτη του ποταμού. Πιο ψηλά στην πλαγιά μέσα στα πεύκα βρίσκεται η Χώρα της Σαμαριάς, που είναι ακατοίκητη σχεδόν 400 χρόνια.

Στα μέσα περίπου του δρυμού στην αριστερή όχθη του ποταμού εμφανίζεται μέσα στα πεύκα και τις ελιές ο οικισμός της Σαμαριάς, στον οποίο οδηγηθήκαμε από μια ξύλινη γέφυρα. Στον οικισμό είναι η βάση των δασοφυλάκων και του γιατρού που προσφέρει τις πρώτες του βοήθειες σε όποιο τις έχει ανάγκη. Στο παλαιό σπίτι των Βίγληδων διανυκτέρευσε φεύγοντας η Ελληνική Κυβέρνηση λίγο πριν από τη Μάχη της Κρήτης το 1941 για τη Μέση Ανατολή, ο τότε βασιλιάς Γεώργιος ο Β΄ και ο Πρωθυπουργός Εμμ. Τσουδερός με την ακολουθία τους. Στο σπίτι αυτό εκδόθηκε η τελευταία διαταγή επί Ελληνικού εδάφους για αντίσταση κατά των Γερμανών. Το όνομα Σαμαριά το πήρε από την εκκλησία της Οσίας Μαρίας της Αιγύπτιας (Οσία Μαρία-Σία Μαρία- Σαμαριά) που βρίσκεται λίγο πιο κάτω αριστερά μέσα στα πεύκα. Είχαμε την τύχη να δούμε στον περίβολο του οικισμού τέσσερις θηλυκούς αίγαγρους, μεταξύ των οποίων και ένα μικρό (ριφάκι) οι αρσενικοί δεν πλησιάζουν, τους δώσαμε να φάνε και ήταν όπως διαπιστώσαμε εξοικειωμένοι με τους επισκέπτες. Στο δρυμό μέσα σύμφωνα με τους ιδικούς ζουν περίπου 2000 χιλιάδες αίγαγροι, οι οποίοι είναι προστατευμένο είδος σύμφωνα με το νόμο, γιατί είναι μοναδικοί στην Ελλάδα, αν και ο μεζές τους είναι περιζήτητος. Στον οικισμό υπάρχει ελικοδρόμιο για κάθε έκτακτη ανάγκη.

Στο φαράγγι παίχτηκε το τελευταίο δράμα του Εμφυλίου Πολέμου στην Κρήτη αρχές Ιουνίου 1948. Οι αντάρτες του Δημοκρατικού Στρατού βρέθηκαν κυκλωμένοι από όλα τα σημεία του φαραγγιού χωρίς ελπίδα σωτηρίας. ΄Επεσε τούτος ο άγριος τόπος που τόσες φορές περιέθαλψε και έσωσε τους αντάρτες, το φαράγγι δεν μπορεί να κρατηθεί. Τότε οι βασιλιάδες του φαραγγιού οι Βίγληδες Γιάννης και Βαγγέλης ανέλαβαν και έβγαλαν νύκτα 90 αντάρτες εξουθενωμένους από ένα δυσπρόσιτο μονοπάτι έξω από το φαράγγι, όπου διασκορπίστηκαν και σώθηκαν.

Καθώς προχωρούσαμε το φαράγγι στενεύει πάρα πολύ και υπάρχει κίνδυνος να κτυπηθεί κάποιος από πτώση λίθων, άλλωστε προειδοποιούν οι σχετικές πινακίδες. Προχωρούσαμε πολύ γρήγορα, για να περάσουμε τα επικίνδυνα μέρη. Στο παρελθόν έχουν υπάρξει θανατηφόρα ατυχήματα. Προσωπικά ο γράφων έχει δει να πέφτουν πέτρες πολύ κοντά του, τουλάχιστο τέσσερις φορές κατά τις πολλές επισκέψεις που έχει κάνει στο φαράγγι. Η πορεία γίνονταν πλέον στην κοίτη του ρέματος και το κρυστάλλινο νερό που είχε χαθεί στο ποτάμι μετά τον οικισμό Σαμαριά, να εμφανίζεται μετά από τρία περίπου χιλιόμετρα.

Τριακόσια περίπου μέτρα μετά τον τελευταίο χώρο ανάπαυσης «Χριστός» με το γραφικό εκκλησάκι, υψώνονται οι « Σιδερόπορτες» του φαραγγιού με τον επιβλητικό όγκο των βράχων, που είναι ένα από τα περισσότερο φωτογραφημένα και διαφημισμένα μέρη του Πλανήτη. ΄Εχουν πλάτος 3 μέτρα, μήκος 12 μέτρα και ύψος ορθοπλαγών 500-700 μέτρα. Το χειμώνα είναι αδύνατο να περάσει κανείς τις πόρτες, γιατί το ρέμα κατεβάζει αρκετό νερό και η στάθμη ανεβαίνει πολύ ψηλά. Στη συνέχεια ανοίγουν τα τοιχώματα του φαραγγιού και οδηγούμαστε στην έξοδο του δρυμού.

Στην έξοδο συναντήσαμε αναψυκτήρια και το εκδοτήριο εισιτηρίων. Ο υπεύθυνος εκδόσεως των εισιτηρίων μου είπε, ότι σήμερα εκδόθηκαν περίπου 800 εισιτήρια, ενώ την αντίστοιχη Κυριακή το 2009 είχαν εκδοθεί 1070 και 2000 το 2008. Η οικονομική κρίση είναι υπαρκτή και έχει αγγίξει και το φαράγγι της Σαμαριάς. Η Επάνω Ρουμέλη είναι κτισμένη κατά γειτονιές με παλιά ερειπωμένα σπίτια, μερικά από τα οποία τα τελευταία χρόνια τα αναπαλαιώνουν οι ιδιοκτήτες των.

Λίγο πριν φθάσουμε στον όρμο της Αγίας Ρουμέλης δεξιά μας είναι η εκκλησία της Παναγίας, που έχει κτιστεί πάνω στα θεμέλια αρχαίου ναού. Εδώ τοποθετούν οι αρχαιολόγοι την αρχαία πόλη Τάρρα – κέντρο των Δωριέων την οποία αναφέρει ο ΄Ομηρος. Η σύγχρονη Αγία Ρουμέλη που έχει δημιουργηθεί απέχει πολύ από το να χαρακτηριστεί όμορφη. Οι ορδές όμως των επισκεπτών του φαραγγιού καταπονημένοι και πεινασμένοι γεμίζουν τις ταβέρνες.

Είναι εκατοντάδες οι άνθρωποι από όλο τον κόσμο που διασχίζουν το φαράγγι καθημερινά. Οι περισσότεροι από αυτούς θέλουν να το δουν με τα ίδια τους τα μάτια να το θαυμάσουν, άλλοι θέλουν να δοκιμάσουν την αντοχή τους, άλλοι παρασύρονται από τη διεθνή φήμη του μαγευτικού τοπίου και άλλοι περνούν από εγωισμό: «Είσαι Κρητικός και δεν πέρασες τη Σαμαριά ? ». Οι περισσότεροι από αυτούς φθάνουν στο τέλος με φούσκες, μηνίσκους και πρησμένα πόδια. Λίγοι όμως είναι εκείνοι, που πάνε για να υποκλιθούν στον ασημόχρωμο Γκίγκιλο, να χαιρετήσουν το καταπράσινο από πεύκα τοπίο, να προσκυνήσουν στην Οσία Μαρία, να μιλήσουν στα ελεύθερα αγρίμνια, να ξεδιψάσουν με τα κρυστάλλινα νερά των πηγών, να μυρίσουν δίκταμο, να περάσουν τις Πόρτες και τέλος να λυτρωθούν με μια βουτιά στα πεντακάθαρα γαλανά νερά του Νοτίου Κρητικού Πελάγους.

To 365 μ.χ. έγινε στην Κρήτη πολύ μεγάλος σεισμός 8.7 ρίχτερ , ανυψώθηκε η Δυτική Κρήτη και καταποντίστηκε η Ανατολική. Στα βράχια δυτικά στον όρμο της Αγίας Ρουμέλης φαίνεται ευκρινώς που ήταν η γραμμή της στάθμης της θάλασσας πριν το σεισμό.

Μαγευτήκαμε για άλλη μια φορά με τις πρωτόγνωρες εικόνες και παραστάσεις που είδαμε σε αυτό το άγριο τοπίο, που όμως ημερεύει και γαληνεύει την καρδιά και την ψυχή μας. Αδιαφορήσαμε για το αν πιαστήκανε τα πόδια μας ή κουραστήκαμε: «Θα το ξαναπεράσουμε ξανά και ξανά, δεν τα είδαμε όλα, πρέπει να περάσουμε κι άλλες φορές».

Δρόμος που να οδηγεί από την Αγία Ρουμέλη στη Χώρα των Σφακιών δεν υπάρχει, μονάχα το αρχέγονο μονοπάτι προς τη Σούγια και τα Σφακιά. Το απόγευμα το πλοίο «ΔΑΣΚΑΛΟΓΙΑΝΝΗΣ» μας μετέφερε στη Χώρα των Σφακιών με ενδιάμεσο σταθμό το γραφικό Λουτρό που μοιάζει με κυκλαδίτικο χωριό.-

Μοίρες 6 Αυγ/στου 2012