Ψηλορείτης

Τετάρτη 21 Δεκεμβρίου 2011

KAΛΛΙΔΡΟΜΟ ΠΑΙΚΟ ΒΕΡΜΙΟ

ΚΑΛΛΙΔΡΟΜΟ - ΠΑΙΚΟ - ΒΕΡΜΙΟ

Του Δακανάλη Μανόλη

Αντιπροέδρου ΕΟΣ Μοιρών.

Το όρος Καλλίδρομο αναφέρεται στην αρχαιότητα από τον Ηρόδοτο με το όνομα, βουνό της Τραχίνας. Tο 480 π.χ. έγινε η μάχη των Θερμοπυλών. Ο Λεωνίδας Βασιλιάς της Σπάρτης με 300 Σπαρτιάτες και 700 Θεσπιείς αντιμετωπίζει τις στρατιές του Ξέρξη στα στενά των Θερμοπυλών. Έκαναν επανειλημμένες επιθέσεις χωρίς να μπορούν να καταλάβουν τα στενά. Πρόδωσε ο Εφιάλτης στον Ξέρξη το μονοπάτι από το βουνό της Τραχίνας, που ήταν τότε κατάφυτο από βελανιδιές, προσδοκώντας μάλλον σε οικονομικό όφελος. Αφανίστηκαν οι ΄Ελληνες, ενώ το σώμα του Λεωνίδα έσωσαν μαχητές του (Ηρόδοτος Α8.Ζ201-238).

Το λεωφορείο με τριάντα εφτά ορειβάτες των ορειβατικών συλλόγων Ηρακλείου και Μοιρών στις 25 Οκτωβρίου 2007, ανηφόρησε στις βόρειες πλαγιές του όρους Καλλίδρομο με προορισμό τη μονή Δαμάστας (υψ580μ). Η μονή είναι του 11^ου αιώνα αφιερωμένη στη Θεοτόκο. Αρχηγός μας ήταν ο οργανωτικός και ακούραστος Νικόλας Μυλωνάς του Ορειβατικού Ηρακλείου.

Η ανάβαση στο πανέμορφο Καλλίδρομο (υψ.1399μ) που είναι κατάφυτο από βελανιδιές, πεύκα και έλατα γίνονταν άλλοτε δια μέσο αγροτικών δρόμων και άλλοτε από αρχέγονα μονοπάτια. Περπατήσαμε για αρκετό διάστημα πάνω στο μονοπάτι του Εφιάλτη, που οδήγησε τον Περσικό στρατό στα νώτα των Ελλήνων στις Θερμοπύλες. Έχει πολλά καταπράσινα λιβάδια στα οποία συναντήσαμε αγελάδες ελεύθερης βοσκής. Ακολουθήσαμε κυκλική πορεία από Βορά- Νότο- Δύση και καταλήξαμε στο ορεινό και γραφικό χωριό Ελευθεροχώρι μετά από πέντε ώρες ορειβασίας.

Εγκατασταθήκαμε μετά τα μεσάνυχτα στο παραδοσιακό ξενοδοχείο «ΒΕΡΜΙΟ» της μαγευτικής Νάουσας, που βρίσκεται στην παραμυθένια τοποθεσία Άγιος Νικόλαος δίπλα στον ποταμό Αραπίτσα σε ένα ιδανικό μέρος για χαλάρωση.

26 Οκτωβρίου: Το πρωί διαπιστώσαμε, ότι υπήρχε σε όλη την περιοχή αυξημένη υγρασία, ενώ η θερμοκρασία ήταν σε φυσιολογικά για την εποχή επίπεδα. Προορισμός μας ήταν η κορφή «Γκόλα Τσούκα» του όρους Πάϊκο (υψ.1650μ). Το βουνό αυτό είναι οροσειρά της Κεντρικής Μακεδονίας μήκους 25 χιλιόμετρα, αρχίζει από το όρος Καΐμακτσαλάν και καταλήγει στην πεδιάδα των Γιαννιτσών. Το μεγαλύτερο μέρος του καλύπτεται από δάση που αποτελούνται από οξιές, βελανιδιές, καστανιές, έχει πολλά λιβάδια και υδάτινα ρέματα.

Ανηφορήσαμε από το ορεινό χωριό Ελευθεροχώρι ακολουθώντας το «Ρωμαϊκό» μονοπάτι, το οποίο ελίσσεται μέσα στο δάσος. Μια ώρα ανάβαση κάναμε να φθάσουμε στη θέση «Αλώνι» σε ένα μικρό λιβάδι. Από εκεί ακολουθήσαμε το μονοπάτι του « Μυστηρίου» που ελίσσεται και αυτό μέσα σε πολύ πυκνό δάσος. Είναι όντως μυστήριο, γιατί δεν ξέραμε τι θα συναντούσαμε στην επόμενη στροφή, λόγω του πυκνού δάσους και της μικρής ορατότητας. Η πλειάδα των χρωμάτων των φύλλων του δάσους λόγω της εποχής, είχε δημιουργήσει μια πανδαισία χρωμάτων, η οποία κάλυπτε όλες τις πλαγιές του βουνού, το θέαμα ήταν φανταστικό και μαγευτικό. Γίναμε ένα με το βουνό και συνομιλούσαμε μαζί του, έτσι τουλάχιστο αισθανόμαστε εμείς oι ορειβάτες και δε θέλαμε να τελείωνε ποτέ αυτό το θέαμα .

Μετά από πέντε ώρες ευχάριστης ορειβασίας φθάσαμε στην κορφή, η οποία ήταν καλυμμένη με πυκνή ομίχλη, που μας χάιδευε τα πρόσωπα, ενώ η θερμοκρασία έπεσε αισθητά. Το κρύο δεν μας επέτρεψε να καθίσουμε πολύ εκεί πάνω, γευματίσαμε όπως, όπως και άρχισε η γρήγορη επιστροφή ακολουθώντας το «Ρωμαϊκό» μονοπάτι. Το Φθινοπωρινό λιόγερμα ολοένα και παραδίδονταν στις πορφυρές φωταψίες του δειλινού. Στο Ελευθεροχώρι φθάσαμε μετά από δυόμιση ώρες πορείας. Σε παραδοσιακή ταβέρνα του χωριού απολαύσαμε πολλά τοπικά γαστρονομικά εδέσματα με κρητικό κρασί και όλη βγήκαμε στο κέφι.

27 Οκτωβρίου: Οι ορειβάτες γίναμε τρεις ομάδες για να ακολουθήσει η κάθε μια διαφορετική πορεία. Μια ομάδα έκανε διάσχιση του όρους Βέρμιο από το ορεινό χωριό Γραμματικό, με αναβάσεις στις κορφές, Μαύρη Πέτρα, Χαμίτης, Τσανακτσή και Άγιο Πνεύμα κάτω από παχύ πέπλο ομίχλης. Στην οκτάωρη πορεία που έκαναν, συνάντησαν δάση από οξιές, έλατα και αλπικά τοπία, κατέληξαν δε στο χιονοδρομικό κέντρο 3-5 Πηγάδια τις πρώτες νυκτερινές ώρες.

Η δεύτερη ομάδα με οδηγούς συναδέλφους από τον Ορειβατικό Νάουσας έκαναν μια πολύ εντυπωσιακή πορεία μέσα στο δασωμένο φαράγγι του Αϊ Νικόλα.

Η τρίτη ομάδα με τους επτά Μοιριανούς ορειβάτες βρέθηκε στο χιονοδρομικό κέντρο 3-5 Πηγάδια (υψ.1450 μ) στη δυτική πλευρά του Βερμίου. Το χιονοδρομικό κέντρο διαθέτει πολλές πίστες για σκι αντοχής, που ικανοποιούν κάθε απαιτητικό λάτρη των χειμερινών σπορ. Στο ίδιο βουνό υπάρχει επίσης το χιονοδρομικό κέντρο του Σελίου από τα μεγαλύτερα της Βόρειας Ελλάδας και ένα ιδιωτικό που λειτουργεί από το 1980.

Βέρμιο ετυμολογικά σημαίνει «ύψωμα» και η πιο ψηλή κορφή του λέγεται «Τσανακτσή» (υψ.2052μ). Το Βέρμιο είναι ένας μεγάλος ορεινός όγκος κατάφυτος από οξιές και έλατα, έχει εκτεταμένα αλπικά και υποαλπικά τοπία με πλούσια βλάστηση. Οι βοσκοί είχαν μεταφέρει εγκαίρως τα πρόβατα τους στα χειμερινά χειμαδιά, μακριά από τις κακοκαιρίες τα χιόνια και έτσι το βουνό ήταν έρημο.

Από το χιονοδρομικό τραβερσάραμε για την κορυφή μέσα από τις πίστες και τους βοηθητικούς δρόμους και σε δυο ώρες περίπου ύστερα από μια πολύ ανηφορική πορεία φθάσαμε στην κορυφή (υψ.2005μ). Ένα στρώμα πυκνής ομίχλης κάλυπτε όλες τις κορφές του Βερμίου, η ορατότητα ήταν πολύ μικρή, η θερμοκρασία λίγο πάνω από το μηδέν και η παραπέρα παραμονή μας στην κορφή δεν ήταν εφικτή.

Η Νάουσα είναι μια πανέμορφη καθαρή πόλη με πληθυσμό 21.152 κατοίκους (2001). Εντυπωσιαστήκαμε με τις πηγές του Αγίου Νικόλαου, που από τα σπλάχνα του όρους Βέρμιο αναβλύζουν τεράστιες ποσότητες κρυστάλλινων υδάτων, τα οποία σχηματίζουν τον ποταμό Αραπίτσα, που διασχίζει την πόλη της Νάουσας. Ο Άγιος Νικόλαος είναι ανακηρυγμένο τοπίο ιδιαιτέρου φυσικού κάλλους.

Το 1822 στην Επανάσταση οι Νουσαίοι πολέμησαν ηρωικά, αλλά νικήθηκαν από τους Τούρκους οι οποίοι έκαψαν την πόλη. Πολλές γυναίκες έπεσαν στον περίφημο καταρράκτη του Αραπίτσα και χάθηκαν ως άλλες Σουλιώτισσες, προκειμένου να μην πιαστούν αιχμάλωτες.

Στη Νάουσα υπήρχαν πολλά εργοστάσια κλωστοϋφαντουργίας, σχοινοποιίας, νηματουργίας και ήταν κέντρο παραγωγής και εμπορίας φρούτων. Οι περισσότερες βιομηχανίες εκτός ολίγων έχουν πλέον μεταφερθεί τα τελευταία χρόνια στα γειτονικά κράτη ή έκλεισαν, έτσι η ανεργία μαστίζει την πόλη. Η Νάουσα ως γνωστό φημίζεται για τις κουβέρτες της.

28η Οκτωβρίου: Ημέρα Εθνικής εορτής γιόρταζε όλη η Ελλάδα με παρελάσεις και σημαιοστολισμούς. Ο φασίστας Ιταλός Μπενίτο Μουσολίνι μας κήρυξε αναίτια τον πόλεμο στις 28 Οκτωβρίου 1940 και έσπασε τα μούτρα του. Ο ένδοξος Ελληνικός στρατός απελευθέρωνε το ένα μετά το άλλο τα χωριά της Βορείου Ηπείρου .Η σύμμαχος Γαλλία σφάδαζε κάτω από τη Γερμανική μπότα και μια ομάδα Γάλλων αντιστασιακών έστησε πάνω στις Άλπεις στα σύνορα με την Ιταλία ένα μεγάλο πάνω που έγραφε: «Έλληνες πατριώτες σταματήστε εδώ, γιατί από εδώ αρχίζει η Γαλλία».

Το λεωφορείο μας αποβίβασε στις δασωμένες και χρυσαφένιες λόγω εποχής πλαγιές του Βερμίου στο ξακουστό μοναστήρι της Παναγίας Σουμελά (υψ.1228μ). Η μονή ιδρύθηκε το 1951 από τους Ποντίους και αποτελεί συνέχεια της άλλης παλιάς μονής που βρίσκεται στην Τραπεζούντα του Πόντου. Στη μονή αυτή υπήρχε η εικόνα της Παναγίας, που σύμφωνα με την παράδοση ήταν έργο του Ευαγγελιστή Λουκά. Η μονή καταστράφηκε το 1923, όχι όμως η εικόνα της Παναγίας που μεταφέρθηκε αργότερα στην Αθήνα και το 1951 στη μονή Σουμελά. Παρακολουθήσαμε μέρος της θείας λειτουργίας και ο νους μας πήγε πίσω στις χαμένες πατρίδες. Στο τέλος ασπαστήκαμε την εικόνα και είδαμε τα διάφορα ιερά κειμήλια.

Η Βεργίνα βρίσκεται στους χαμηλούς λόφους που σχηματίζονται στις βόρειες υπώρειες των Πιερίων και χωρίζονται από το βουνό Βέρμιο με τον Ιερό ποταμό των Μακεδόνων Αλιάκμονα. Η Βεργίνα είναι μια πάρα πολύ σημαντική αρχαία πόλη που με βεβαιότητα ταυτίζεται με τις Αιγές, την αρχαία πρωτεύουσα του Βασιλείου της Μακεδονίας.

Οι πρώτες ανασκαφές έγιναν το 1855 και το 1975 από το σύγχρονο ήρωα καθηγητή αρχαιολογίας Μανώλη Ανδρόνικο. Απέδωσαν πολλά, μεγάλο νεκροταφείο του 11ου μέχρι 2ου π.χ. αιώνα. ανάκτορο που χρονολογείται από το 350 π.χ. και αποδίδεται στο βασιλιά Φίλιππο της Μακεδονίας. Τα ευρήματα που βρέθηκαν μέσα σε μια μαρμάρινη σαρκοφάγο, ήταν χρυσό στεφάνι από καρπούς και φύλλα βελανιδιάς ( η βελανιδιά σημαίνει δύναμη και φανερώνει την καταγωγή της από το Θεό Δία), αγγεία, όπλα, υπολείμματα οστών νεκρού τυλιγμένα σε πορφύρα, χρυσά δισκάρια και αστέρια της Βεργίνας. Το έμβλημα αυτό με τα αστέρια ήθελε, να οικειοποιηθεί η FΥRΟΜ-Πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας. Ένα πολύ μικρό γλυπτό από ελεφαντοστού που βρέθηκε στον τάφο, εικονίζει το Φίλιππο.

Το χώρο της νεκρόπολης καλύπτει μια μεγάλη Τούμπα (τύμβος) όπως ήταν και πριν από τις ανασκαφές. Ενώ κάτω από την τύμβο έχει κατασκευαστεί ένα σύγχρονο αρχιτεκτονικό κτίσμα, το οποίο δένει απόλυτα με τους βασιλικούς τάφους. Μέσα στον ίδιο αυτό χώρο στεγάζεται το μουσείο που κοσμείται με τα πολύτιμα βασιλικά ευρήματα. Το φτωχό αυτό μικρό και γεωργικό χωριό της Βεργίνας με τους βασιλικούς τάφους, έγινε επίκεντρο αρχαιολογικών αναζητήσεων και ίσως, ο σημαντικότερος τουριστικός πόλος στη Μακεδονία.

Όλοι μας μείναμε πάρα πολύ εντυπωσιασμένοι και θαυμάσαμε όλα αυτά τα πλούσια αρχαιολογικά ευρήματα, που αναφέρονται στη μεγάλη δυναστεία του Φιλίππου της Μακεδονίας.

Η πτήση από το αεροδρόμιο «ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ» της Θεσσαλονίκης στο Ηράκλειο ήταν πολύ ευχάριστη. Σε όλους μας υπήρχε υπέρμετρος ενθουσιασμός, γιατί γνωρίσαμε πανέμορφα τοπία και αποκτήσαμε νέες εμπειρίες.

Ευχαριστούμε τον αρχηγό Νικόλα Μυλωνά, τον Ορειβατικό Σύλλογο Ηρακλείου και όλους που βοήθησαν στην άριστη οργάνωση της εκδρομής.-

Υ.Γ. Από τον Ορειβατικό Σύλλογο Μοιρών πήραν μέρος: Οι Γιώργης Σπυριδάκης πρόεδρος, Μαν. Δακανάλης αντιπρόεδρος, Αποστόλης Παυλίδης γραμματέας, Γιώργης Ξαγοραράκης, Μανώλης Ντρετάκης, Γιάννης Κλιμαθιανάκης και Μανέλης Βολονάκης μέλη.

Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα: ΑΠΟΨΗ του Νότου φύλλο 401 της 6 Ν/βρίου 2007.

Μονή Δαμάστας-Καλλίδρομο

Όρος Οίτη

Όρος Καλλίδρομο

΄Ορος Καλλίδρομο

Λιβάδια στο Καλλίδρομο

Πά:ικο θέση Αλώνι

΄Ρωμα:ικό μονοπάτι

Πνδεσία χρωμάτων στο Πάικο

Λιβάδι στο Πάικο

Οξιές στο Πάικο

Από το Πάικο

Σαλαμάνδρα στο Πάικο

Γέρικη Οξιά

Παράδεισος στο Πάικο

Από το Πάικο

Πηγές Αραπίτσα

Κορφή Πάικου

΄Αγιος Νικόλαος

Κορφή Βερμίου

Γέρικη Οξιά

Λουλούδια Καλλίδρομου

΄Αγιος Νικόλαος

Αγριόγατος στο Καλλίδρομο

Πναγία Σουμελά.

Τρίτη 20 Δεκεμβρίου 2011

ΟΙΤΗ ΚΑΛΛΙΔΡΟΜΟ

Ανάβαση στα βουνά Οίτη και

Καλλίδρομο

Του Δακανάλη Μανόλη

αντιπροέδρου ΕΟΣ Μοιρών

«Οι λαγκαδιές, οι κορφές, οι πλαγιές διαδέχονται η μια την άλλη με πολλές εναλλαγές του περιβάλλοντος, που εντυπωσίαζαν τoν ασθμαίνοντα κάτω από τον καυτό ήλιο ορειβάτη».

Η Υπάτη (υψ400μ) που βρίσκεται σκαρφαλωμένη στις βόρειες υπώρειες του Όρους Οίτη, αποτέλεσε αρματολίκι κατά την τουρκοκρατία και η πρώτη μεγάλη μάχη της Υπάτης έγινε στις 18 Απριλίου 1821 με πρωταγωνιστές τους Αθανάσιο Διάκο, Γιώργο Δυοβουνιώτη, Δημήτρη Πανουργιά και άλλους. Στις 17 Ιουνίου 1944 ο γερμανικός στρατός κατοχής κατάστρεψε το χωριό για την αντίστασή τους και εκτέλεσαν 70 κατοίκους, περνώντας έτσι στον κατάλογο των μαρτυρικών χωριών της Ελλάδας.

Στη γραφική πλακόστρωτη πλατεία του χωριού της Υπάτης στις 19 Ιουλίου 2008, αποβίβαζαν τα αυτοκίνητα ορειβάτες από όλη την Ελλάδα με σκοπό την ανάβαση στην Οίτη, για την συμμετοχή τους στην 68^η ετήσια καθιερωμένη Πανελλήνια Ορειβατική Συγκέντρωση. Η αποστολή των ορειβατικών συλλόγων Ηρακλείου και Μοιρών αποτελούνταν από 50 ορειβάτες με αρχηγό την Κατερίνα Μαστοράκη.

Κάτω από τον καυτό ήλιο του μεσημεριού τραβερσάραμε ακολουθώντας ένα αρχέγονο πολύ ανηφορικό μονοπάτι, που ελίσσονταν μέσα σε μακία βλάστηση και δάσος από πουρνάρια. Όσο ανεβαίναμε τα πουρνάρια παραχώρησαν την θέση τους στα έλατα και στα καταπράσινα λιβάδια, ενώ πέτρινες πηγές με κατάκρυα νερά , μας δρόσιζαν σε όλη τη διαδρομή, ήταν νάμα ζωής. Οι λαγκαδιές, οι πλαγιές, οι κορφές διαδέχονταν η μια την άλλη, με πολλές εναλλαγές του περιβάλλοντος, που εντυπωσίαζαν τον ασθμαίνοντα ορειβάτη.

Ύστερα από πέντε ώρες σκληρής ανάβασης φθάσαμε στη θέση Λιβαδιές (υψ.1900μ), σε ένα μαγευτικό οροπέδιο που το περιβάλλουν διάφορες κορφές, με μεγαλύτερη τον Πύργο(υψ2152 μ) και το Γρεβενό (υψ2116 μ).

Η Οίτη είναι ένα ασυνήθιστο βουνό, όλες οι πλευρές εκτός από τη νότια είναι απότομες και δύσβατες. Οι βαθιές χαραδρώσεις και το άγριο ανάγλυφο δίνουν την αίσθηση ενός απροσπέλαστου βουνού. Το οροπέδιο έχει μια από τις πιο όμορφες και εντυπωσιακές αλπικές ζώνες της Ελλάδας και λόγω των πετρωμάτων της φλύσχης είναι πλούσιο σε νερά. Παντού συναντάς πηγές και δε θα μπορούσαν να λείψουν οι μικρές λίμνες, όπως αυτή στο οροπέδιο Λιβαδιές.

Μέχρι να στήσουμε τις σκηνές μας στο χώρο της κατασκήνωσης, όλα γαλήνεψαν και έφυγε κάθε κούραση από πάνω μας. Σε λίγες ώρες είχε στηθεί ένα πανελλήνιο χωριό με πολύχρωμες σκηνές. Συναντηθήκαμε με πολλούς γνώριμους από όλη την Ελλάδα, συζητήσαμε διάφορα θέματα και ευχηθήκαμε υγεία και πολλές αναβάσεις.

Το βουνό έχει αρκετούς καταρράκτες με πιο εντυπωσιακό των Κομποτάδων ύψους 130 μέτρων, ο οποίος στερεύει τον Αύγουστο. Τεράστιες ποσότητες νερού χάνονται στις Καταβόθρες στο ανατολικό μέρος της Οίτης, μέσα σε ένα άνοιγμα στη γη για να καταλήξουν πιθανώς στο Γοργοπόταμο. Η Οίτη είναι βουνό της Στερεάς Ελλάδας ανάμεσα στα Βαρδούσια, Γκιώνα, Παρνασσό, Καλλίδρομο και αποτελούν τη φυσική συνέχεια της Πίνδου και των βιοτόπων της.

Το οικολογικό ενδιαφέρον της Οίτης είναι μεγάλο καθώς καλύπτεται από μεγάλα ελατοδάση, έχει πλούσια χλωρίδα με πολλά φυτά μεταξύ των οποίων τα ενδημικά Κολχικόν και Παρνάσσιον. Πλούσια είναι επίσης η πανίδα, η οποία περιλαμβάνει αγριόχοιρους, ζαρκάδια, ελάφια, λύκους, λαγούς, αλεπούδες, τσακάλια και διάφορα άλλα ζώα, Η ορνιθοπανίδα περιλαμβάνει χρυσαετούς, μικρά γεράκια, πέρδικες, κότσυφες κ.λπ.

Το έτος 1966 ιδρύθηκε ο Εθνικός Δρυμός της Οίτης που περιλαμβάνει 72.000 στρέμματα και έχει ενταχθεί στο Δίκτυο «ΝATOYRA 2000» των προστατευμένων περιοχών της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Η μυθολογία τοποθετεί το τέλος του Ηρακλή στην Οίτη, όπου καιόμενος αναλήφθηκε και αποθεώθηκε στον Όλυμπο, παραδίδοντας τα μοιραία όπλα του για την πτώση της Τροίας στο Φιλοκτήτη.

Το δείπνο ήταν η παραδοσιακή φασολάδα χωρίς τη συνοδεία ηχορύπανσης, απλά για να μη διαταραχθεί το οικοσύστημα του Δρυμού. Με τη Δύση του ηλίου το κρύο έγινε αισθητό και μέσα στις σκηνές είχαμε ένα ευχάριστο ύπνο.

Κορφή Γρεβενό - Τελετή 20 Ιουλίου

Η ανατολή του κοσμογυριστή Ήλιου ήταν πανοραμική από εκεί ψηλά. Το πρωινό αποτελούνταν από τσάι της Οίτης (μαλοτήρα) και διάφορες άλλες λιχουδιές. Ένα πολύ ανηφορικό μονοπάτι στα πλούσια αλπικά οικοσυστήματα μας ανέβασε στην κορφή Γρεβενό. Ακολούθησε η καθιερωμένη τελετή των προέδρων των ορειβατικών συλλόγων της Ελλάδας με χαιρετισμούς και ανταλλαγή δώρων με τον οικοδεσπότη σύλλογο της Λαμίας και λήξη της τελετής.

Επιστρέψαμε στον κάμπο της Φθιώτιδας στα ιαματικά Λουτρά της Υπάτης και εγκατασταθήκαμε σε ξενοδοχεία του καταπράσινου και καλά ρυμοτομημένου χωριού. Μεγάλος αριθμός επισκεπτών τους καλοκαιρινούς μήνες δέχεται τις θεραπευτικές ιδιότητες των ιαματικών πηγών, που αναβλύζουν νερό με θειάφι από τον 4ο π.χ. αιώνα.

Φαράγγι Ασωπού 21 Ιουλίου

Το πρωί ανηφόρησε το λεωφορείο στον Μπράλο και μας άφησε πάνω από το χωριό Σκαμνό στους πρόποδες του όρους Καλλίδρομο. Ακολούθησε η κάθοδος των ορειβατών στο φαράγγι του Ασωπού μέσα από το οποίο τρέχει το ομώνυμο ποτάμι, που πηγάζει από την Οίτη. Έχει μήκος 6 χιλιόμετρα και συμβάλλει στο Σπερχειό ποταμό στη γέφυρα της Αλαμάνας. Το φαράγγι αυτό χωρίζει τα βουνά Οίτη και Καλλίδρομο.

Οι ορειβάτες πλατσούριζαν μέσα στα πεντακάθαρα νερά του ποταμού για πέντε περίπου ώρες μέχρι την έξοδο. Τα τοιχώματα του φαραγγιού σε διάφορα σημεία στενεύουν πολύ, η στάθμη του νερού ανεβαίνει απότομα και το κολύμπι ήταν υποχρεωτικό. Ο Γιάννης Κλημαθιανάκης μάζεψε αρκετά καβούρια, τα οποία γευτήκαμε το βράδυ στη Λαμία. Οι εμπειρίες που αποκομίσαμε ήταν πολλές και μοναδικές.

Το απόγευμα περπατήσαμε στην πολύ όμορφη πόλη της Λαμίας, που είναι κτισμένη στις πλαγιές δυο λόφων του Κάστρου και του Αγίου Λουκά. Ο Λόφος του Αγίου Λουκά δεσπόζει της πόλης με μαγευτικά πάρκα αναψυκτήρια και έχει φανταστική θέα. Την πόλη κοσμούν τα αγάλματα πολλών ηρώων, όπως του Αθανασίου Διάκου που μαρτύρησε στην Αλαμάνα το 1821 και στην πλατεία του Λαού του Λαμιώτη αντιστασιακού Καπετάν Άρη Βελουχιώτη.

Καλλίδρομο (μονοπάτι Εφιάλτη) Γοργοπόταμος 22 Ιουλίου

Το λεωφορείο μας αποβίβασε έξω από την Ιερά Μονή Δαμάστας του 11ου αιώνα (υψ580μ), στις βόρειες πλευρές του όρους Καλλίδρομο. Στην αρχαιότητα αναφέρεται με το όνομα βουνό της Τραχίνας.

Ο Ξέρξης είχε στρατοπεδεύσει με τον πολυπληθή στρατό του στην αρχαία Ηράκλεια στην έξοδο του Ασωπού ποταμού. Το 480 π.χ. ο Βασιλιάς της Σπάρτης Λεωνίδας με 300 Σπαρτιάτες και 700 Θεσπιείς αντιμετωπίζει τις στρατιές του Ξέρξη χωρίς να μπορεί, να καταλάβει τα στενά των Θερμοπυλών. Ο Εφιάλτης προσδοκώντας προφανώς σε οικονομικό όφελος πρόδωσε το μονοπάτι από το βουνό της Τραχίνας, που ήταν κατάφυτο με βελανιδιές. Αφανίστηκαν οι Έλληνες, ενώ το σώμα του Λεωνίδα έσωσαν οι μαχητές του (Ηρόδοτος Α8-Ζ 201 - 238).

Πήραμε το μονοπάτι του Εφιάλτη από τη μονή Δαμάστας με νοτιοανατολική πορεία προς την κορφή του όρους Καλλίδρομο (υψ.1399 μ). Το μονοπάτι ελίσσεται μέσα στις βελανιδιές και δάση από έλατα κατά το μεγαλύτερο μέρος. Συναντήσαμε πολλά ρέματα με πηγές, μαγευτικά τοπία και καταπράσινα λιβάδια τα οποία νέμονταν αγελάδες ελεύθερης βοσκής. Το μονοπάτι από την αρχαία Ηράκλεια μέχρι τη μονή δεν υπάρχει σήμερα.

Πάνω από την κορυφογραμμή του βουνού το μονοπάτι άλλαξε κατεύθυνση προς τα βόρεια κυκλώνοντας το βουνό και ύστερα από εφτάμιση ώρες πορείας βρεθήκαμε στις Θερμοπύλες (χιλ.17), ακριβώς στο πεδίο που έγινε η μάχη των Θερμοπυλών. Διαπιστώσαμε ότι δεν υπήρχε άλλο βατό μέρος για να περάσουν τα στρατεύματα, διότι το βουνό κυριαρχείται από γκρεμνά και κακοτράχαλες λαγκαδιές. Ήταν μια συναρπαστική εμπειρία για όλους μας, η οποία μας έφερε δυόμιση χιλιάδες χρόνια πίσω.

Το λεωφορείο μας αποβίβασε στην ιστορική γέφυρα του Γοργοποτάμου. Ο ποταμός αυτός έχει μήκος 8 χιλιομέτρα, πηγάζει από το μεγάλο φαράγγι της Οίτης και είναι παραπόταμος του Σπερχειού. Λένε ότι τα νερά από τις Καταβόθρες της Οίτης καταλήγουν στο Γοργοπόταμο.

Τη Νύκτα της 26 Ν/βρίου 1942 ο Άρης Βελουχιώτης Καπετάνιος του ΕΛΑΣ με 120 άνδρες, ο Καπετάνιος Ναπολέοντας Ζέρβας με 50 άνδρες του ΕΔΕΣ και η Εγγλέζικη αποστολή με 12 αξιωματικούς ειδικευμένους σαμποτέρ με επικεφαλής τον ταξίαρχο Μάϊρες και υπαρχηγό τον Κρις Γουντχάουζ, πήγαν στο Γοργοπόταμο. Αφού εξουδετέρωσαν την Ιταλική φρουρά της γέφυρας, ανατίναξαν τη σιδηροδρομική γέφυρα του Γοργοποτάμου μήκους 211 μέτρα και ύψους 30 μέτρα, έκοψαν την Ελλάδα στα δυο και τον ανεφοδιασμό του Ρόμελ στην Αίγυπτο. Ο αντίκτυπος ήταν πολύ μεγάλος, η μάχη είχε κριθεί υπέρ των συμμάχων στο ‘Ελ Αλαμέιν και οι δυνάμεις του Άξονα αναδιπλώθηκαν στη Λιβύη και Τυνησία. Δεν έφερε στρατηγικές ανατροπές η διακοπή της γέφυρας, γιατί η επισκευή κράτησε τρεις εβδομάδες (Ιστορία Ελλήνων σελίδες 315-318 τόμος Ι3ος εκδόσεις Δομή). Από ιστορικής άποψης θα πρέπει να αναφέρουμε, ότι στις δυνάμεις του Καπετάν Άρη Βελουχιώτη κατά την ανατίναξη της γέφυρας συμμετείχαν οι Ανωγειανοί αντάρτες, Μασαούτης Νικόλας ή Μασαουτονικόλας με το ψευδώνυμο « Αποστόλης » και ο Πασπαράκης Γιώργης ή Λυραρογιώργης με το ψευδώνυμο «Καπετάν Κόρακας».

Εντυπωσιακοί ήταν οι καταρράκτες του Γοργοποτάμου ένα χιλιόμετρο πιο πάνω από τη γέφυρα, με τα ορμητικά και παγωμένα νερά τους.

Ελατόδασος Καστανιών - Επιστροφή 23 Ιουλίου

Το πρωί μια μικρή ομάδα ορειβατών περπάτησε στο εντυπωσιακό ελατόδασος στο ορεινό χωριό Καστανιές στις βόρειες πλευρές της Οίτης, σε υψόμετρο 1000 μέτρων.

Στην πέτρινη και γραφική πλατεία των Κομποτάδων γευματίσαμε κάτω από τα μεγάλα πλατάνια. Ο ορειβάτης Κώστας Αποστολόπουλος από το ίδιο χωριό, μας διηγήθηκε τις μεγάλες και επικίνδυνες δυσκολίες που αντιμετώπισε η Ελληνική αποστολή το 2004, που ίδιος μαζί με άλλα τρία άτομα ανέβηκαν στην κορφή Έβερεστ των Ιμαλάϊων.

Επιβιβαστήκαμε στο τραίνο από το σταθμό Λιανοκλάδι με προορισμό την Αθήνα. Το όμορφο όμως αυτό ταξίδι διακόπηκε, λόγω μεγάλης πυρκαγιάς που κάλυπτε τη γραμμή στη Βαρυμπόμπη και απαγορεύτηκε η διέλευση του τραίνου. Από τον Άγιο Κωνσταντίνο πορευτήκαμε με λεωφορεία προς την Αθήνα, χάσαμε όμως το πλοίο για το Ηράκλειο. Άλλοι ορειβάτες προτίμησαν να μείνουν στην Αθήνα και άλλοι έφυγαν με νυκτερινές αεροπορικές πτήσεις.

Οι εμπειρίες όλων μας ήταν πολύ μεγάλες και θα μείνουν πάντα στο μυαλό μας. Ευχαριστούμε τον Ορειβατικό Σύλλογο Ηρακλείου για τη φιλοξενία που μας κάνει για πάρα πολλά χρόνια και ιδιαιτέρως την αρχηγό μας Κατερίνα Μαστοράκη, που πέτυχε στο δύσκολο έργο της με τόσα πολλά άτομα.

Υ.Γ. Από τον Ορειβατικό Σύλλογο Μοιρών συμμετείχαν εκτός από τον γράφοντα, ο Γιώργης Σπυριδάκης Πρόεδρος, Μανώλης Ντρετάκης μέλος του ΔΣ, Γιώργης Ξαγοραράκης, Γιάννης Κλημαθιανάκης, Γιάννης Κωστάκης, Μανέλης Βολονάκης, Στέλιος Ζαχαριουδάκης, Πέτρος Ζαχαριουδάκης και Ρένα Νικολούδη μέλη.-

Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα ΑΠΟΨΗ του νότου φύλλο349 της 5-8-2008.