MΑΤΑΛΑ -ΚΟΚΚΙΝΗ ΑΜΜΟΣ-ΑΛΥΚΕΣ

                                     ΜΑΤΑΛΑ  -  ΚΟΚΚΙΝΗ ΑΜΜΟΣ
                                                

                                            Δακανάλη Μανόλη Αντιπροέδρου
                                                           ΕΟΣ.Μοιρών

 

       Τα Μάταλα ήταν αρχαία πόλη της Κρήτης και τα ευρήματα  που έχουν έλθει στο φως από τις διάφορες ανασκαφές, είναι  λείψανα Ρωμαϊκής εποχής. ΄Ηταν επίνειο της Φαιστού στη Μινωική εποχή και  της Γόρτυνας στη Ρωμαϊκή. Εδώ ναυάγησαν τα πλοία του Μενελάου (Οδύσσεια γ 293). Ο Δίας κολύμπησε μέχρι την ακτή των Ματάλων με τη μορφή ταύρου, με την Ευρώπη στην πλάτη του και κατέληξε στη Γόρτυνα.

         Στα Μάταλα υπάρχει ο σπηλαιώδης ναός της Παναγίας και στα βενετσιάνικα έγγραφα αναφέρεται  (La Mantona di Matala ), ενώ στην είσοδο υπήρχε η παρακάτω επιγραφή : « Πλύνετε την κεφαλήν και καθαρίσατε τους πόδας και έπειτα εισέλθετε εις τον ιερόν τούτον οίκον»
       Το πρωί  της 30^ης Σεπτεμβρίου  2012  τριάντα οκτώ ορειβάτες και ορειβάτισσες του Ορειβατικού Συλλόγου Μοιρών, με αρχηγό το Λευτέρη Κουργιεράκη , πήραμε το μονοπάτι νότια των  Ματάλων  με προορισμό τη μαγευτική παραλία τις Κόκκινης ΄Αμμου.  
    Στην απόκρημνη ακτή των Ματάλων υπάρχουν λαξευμένοι τάφοι στον ασβεστόλιθο, που χρησιμοποιήθηκαν ως οικογενειακοί  κατά τη Ρωμαϊκή περίοδο, φαίνεται όμως, ότι κάποτε χρησιμοποιήθηκαν και ως κατοικίες. Οι κλίνες μοιάζουν με τους τάφους των Ετρούσκων, ενώ η διάταξη των τάφων είναι παρόμοια με τα ταφικά συμπλέγματα στην αρχαία Λάππα (Αργυρούπολη) στον Πρινιά, στον ΄Αγιο Θωμά και στα Σιδερόσπηλια στου Ρουφά.  ( Πηγές:  147 ΑΡΧΑΙΕΣ ΠΟΛΕΙΣ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ Αντων. Βασιλάκης. Βικιπαίδια. ΗΡΑΚΛΕΙΟ ΚΑΙ Ο ΝΟΜΟΣ ΤΟΥ 1971 σελ.562 της Νομαρχίας Ηρακλείου ).

   Τα Μάταλα έγιναν γνωστά  μετά το 1965 σε όλο τον κόσμο, εξ αιτίας των χίπις που εγκαταστάθηκαν στις σπηλιές και άρχισε να συγκροτείται η χίπικη κοινότητα. Ζούσαν κοινοβιακά, προέρχονταν από όλα τα κράτη του κόσμου και την Ελλάδα. Μάλιστα όπως έγραφε ο τοπικός τότε τύπος του Ηρακλείου, σχεδίαζαν  διεθνές συνέδριο στα Μάταλα την ΄Ανοιξη του 1970. Πρωτοστάτησε στη δαιμονοποίηση της κοινότητας ο τότε Μητροπολίτης Γορτύνης και Αρκαδίας Τιμόθεος, επενέβησαν οι αρχές το 1970 και  με επιχείρηση εκκαθάρισης  τους έδιωξαν. 

     Ανεβήκαμε πάνω στο διάσελο και κατηφορίσαμε για την όμορφη παραλία της Κόκκινης ΄Αμμου με τις δαντελωτές ακτές, στην οποία φθάσαμε μετά από είκοσι λεπτά. Λέγεται έτσι, γιατί η άμμος είναι κόκκινη. Υπήρχε άπνοια, ενώ επικρατούσαν υψηλές για την εποχή θερμοκρασίες (34-35 βαθμοί κελσίου). Oι παραθεριστές της περιοχής ξένοι και ντόπιοι σε «αδαμιαία» περιβολή απολάμβαναν το μπάνιο τους στην παρθένα  και ήσυχη φύση. 
    Γερμανοί τουρίστες κάθε χρόνο με λάσπη μαγνησίου που προέρχεται από την περιοχή, κατασκευάζουν πάνω σε ένα βράχο διάφορα περίτεχνα ειδύλλια, τα οποία προκαλούν το ενδιαφέρον των επισκεπτών.

       Αφού απολαύσαμε και εμείς το μπάνιο μας στα καταγάλανα νερά του Νοτίου Κρητικού Πελάγους ανηφορήσαμε και κάναμε το γύρω του ακρωτηρίου που βρίσκεται δυτικά των Ματάλων. ΄Ολη η περιοχή είναι κατάφυτη από σκήνους, κέδρους και διάφορους άλλους θάμνους. Οι ακτές είναι δαντελωτές πολύ άγριες και σε πολλά σημεία υπάρχουν φιόρδ και η θάλασσα εισχωρεί  με μαγευτικούς κολπίσκους στην ξηρά.

      ΄Ολοι ξαποστάσαμε κάτω από τον ίσκιο ενός μεγάλου ασβεστολιθικού  βράχου που μοιάζει με πετρωμένο καράβι. Εντυπωσιακές είναι οι τεχνητές αλυκές σμιλευμένες στους ασβεστολιθικούς βράχους, που χρονολογούνται από τη Ρωμαϊκή εποχή. Πάνω δε στο λόφο τούτο υπήρχε αρχαίο κάστρο, που σε πολλά σημεία φαίνονται τα λείψανα των τειχών.

        Με πρωτοβουλία του Δήμου Φαιστού το έτος 2011 για πρώτη φορά έγινε το καλοκαίρι τριήμερο φεστιβάλ στα Μάταλα για τους χίπις και συνεχίζεται έκτοτε.

       Στις παραλίες των Ματάλων, της Κόκκινης ΄Αμμου και του Κομμού προστατεύεται η θαλάσσια χελώνα. Τα Μάταλα με τον γραφικό όρμο, τις λαξευμένες στους βράχους σπηλιές, σε συνδιασμό με τη σπειρωτή άμμο, αποτελούν μαγνήτη πολυάριθμων τουριστών. Κάθε  χρόνο  δε παίρνει η ακτή γαλάζια σημαία.

       Στο τέλος της πορείας μας φιλοξένησε ο αρχηγός στο σπίτι του  στα Μάταλα και τον ευχαριστούμε πολύ.-

                                                          Μοίρες   1 Οκτωβρίου 2012

Η μικρή μας συναρχηγός

Ανεβαίνοντας  για το διάσελο

Άποψη του όρμου των Ματάλων

Παράγκα στην Κοκκινη ΄Αμμο

Κόκκινη ΄Αμμος

Κόκκινη ΄Αμμος

Ειδύλλια

Σμιλευμένο κριάρι στο βράχο

Ολόκληρη η παρέα

Από ψηλά η Κόκκινη Άμμος

Προς το ακρωτήρι

εξωτικό τοπίο

΄Ενα φιόρδ

Κέδρος

Πετρωμένο καράβι

Φιόρδ ένα από τα πολλά

Στον ίσκιο του πετρωμένου καραβιού

΄Αλλο φιόρδ

Ρωμαϊκές αλυκές

Όρμος των Ματάλων

΄Αποψη της περιοχής

Σπηλιές

Άποψη αρχαιολογικού χώρου

Άποψη σπηλιάς

Από το γεύμα

Ο Γιάννης σε πελάγη ευτυχίας

           

ΥΠΟΔΟΧΗ ΗΡΩΑ ΕΠΕΦΥΛΑΞΑΝ ΟΙ ΓΑΛΙΑΝΟΙ ΣΤΟΝ ΟΛΥΜΠΙΟΝΙΚΗ ΜΑΝΩΛΗ ΣΤΕΦΑΝΟΥΔΑΚΗ

            ΥΠΟΔΟΧΗ ΣΤΟΝ  ΟΛΥΜΠΙΟΝΙΚΗ

            ΜΑΝΩΛΗ  ΣΤΕΦΑΝΟΥΔΑΚΗ

        Του  ΔΑΚΑΝΑΛΗ Μανόλη πρώην αγρονόμου

       Θερμότατη υποδοχή επιφύλαξαν στην Γαλιά γενέτειρα του Ολυμπιονίκη Μανώλη Στεφανουδάκη  η εκκλησία, οι αντιδήμαρχοι, μέλη του Δημοτικού Συμβουλίου Φαιστού, οι  χωριανοί του, με τη συμμετοχή πολλών ατόμων από τις Μοίρες και την ευρύτερη περιοχή το βράδυ της 11^ης Σεπτεμβρίου 2012. Ο Μεσαρίτης αθλητής κατέκτησε το τρίτο μετάλλιο στο ακόντιο (κατηγορία F54/55/56) στους Παραολυμπιακούς Αγώνες του Λονδίνου, ανεβαίνοντας στο τρίτο σκαλί του βάθρου με βολή 27,37 μέτρα.   Τη διοργάνωση της υποδοχής έκανε ο Πολιτιστικός Σύλλογος Γαλιάς με τη συμμετοχή όλων των κατοίκων, ενώ  συντονιστής της εκδήλωσης ήταν ο Γιώργος Βιτώρος

      Πομπή πολλών αυτοκινήτων στολισμένων με κλαδιά από ελαιόδεντρα και Ελληνικές σημαίες συνόδευσαν τον Ολυμπιονίκη Μανώλη από το αεροδρόμιο του Ηρακλείου ίσαμε το χωριό του τη Γαλιά. Κατά την άφιξη του στο χωριό τον υποδέχτηκαν με μπαλωθιές, έπεσε συμβολικά ένα τείχος, που είχαν κατασκευάσει  στο δρόμο  λίγο πριν από την πλατεία, όπως τα τείχη των πόλεων στην αρχαία Ελλάδα κατά την υποδοχή των Ολυμπιονικών. Οι Γαλιανοί σήκωσαν στους ώμους τους τον ήρωα Μανώλη, τον πήγαν  μέχρι την εξέδρα υπό τις επευφημίες και τα χειροκροτήματα του κόσμου.

      Ο συντονιστής της εκδήλωσης Γιώργος Βιτώρος προσφώνησε τον Ολυμπιονίκη Μανώλη, του ευχήθηκε να πάρει το χρυσό μετάλλιο στη Βραζιλία, και στη συνέχεια διάβασε όλες τις μαντινάδες που του έστειλαν οι μαντιναδολόγοι από όλη την Κρήτη, μόλις πληροφορήθηκαν την περιφανή  του νίκη. ΄Ολες ήταν ιδιαίτερα θερμές, επαινετικές, ενθαρρυντικές και συγκινητικές για τον  μοναδικό Ολυμπιονίκη της Κρήτης.  

      Ακολούθησαν σύντομοι  χαιρετισμοί από διάφορους φορείς. Πρώτος προσφώνησε το Ολυμπιονίκη ο εφημέριος του χωριού παπά Ζαχάρης και του έδωσε ένα αγιοκωστάντινο, ενώ  ο παπά Νεκτάριος από τη Γαλιά εφημέριος της ενορίας του Αγίου Ραφαήλ των Μοιρών, τον στεφάνωσε και τον σκέπασε με την Ελληνική σημαία την οποία τίμησε.  Στη συνέχεια του απεύθυναν σύντομο χαιρετισμό  ο Αντιδήμαρχος του Δήμου Φαιστού  Γιώργος Φασομυτάκης, ο Πρόεδρος του Πολιτιστικού Συλλόγου Γαλιάς, ο Διευθυντής του Δημοτικού Σχολείου Πετροκεφαλίου Αλέξης Δημητρίου, η Διευθύντρια  του Σχολείου Γαλιάς κ. Αθηνά που του υποσχέθηκε ειδική τελετή στο σχολείο μαζί με τα παιδιά, ο Αντιπρόεδρος των ΑΜΕΑ κ. Πρατικάκης, ο Αρμουτάκης Γιώργος πρώην  δήμαρχος Μοιρών και αρχηγός της μείζονος Αντιπολίτευσης του Δήμου Φαιστού. Ο  Μιχάλης Στεφανουδάκης πατέρας του Μανώλη  ευχαρίστησε τον κόσμο για τη συμμετοχή του, όπως και η μητέρα του Γιαννούλα.   Ο Διευθυντής της Εταιρείας «ΑΓΚΑΛΗ» με έδρα το Γερακάρι, που είναι ο μεγαλύτερος χορηγός του Μανώλη, τον συγχάρηκε και τον διαβεβαίωση ότι η Εταιρεία θα συνεχίσει να είναι χορηγός του. Τέλος η Πέλλα Δακανάλη - Παχάκη  πρώην νηπιαγωγός από τις Μοίρες, απάγγειλε ένα  ποίημα που  έγραψε στο Μανώλη και το οποίο τον συγκίνησε ιδιαίτερα. Ο Στάθης Μονιάκης  μετά τους χαιρετισμούς  διασκέδασε τους παρευρισκόμενους με τα ανέκδοτα του.

    Μετά ακολούθησε γλέντι με Κρητικούς χορούς και τραγούδια, ενώ παράλληλα   προσφέρθηκαν σε όλους τους παρευρισκόμενους κρέατα και διάφορα άλλα γαστρονομικά εδέσματα που έφτιαξαν οι γυναίκες του χωριού. Διαπιστώθηκε ότι όλο το χωριό ήταν στο πόδι, για να τιμήσουν τον Ολυμπιονίκη Μανώλη το δικό τους ήρωα, που ανέδειξε το χωριό τους σε όλο τον κόσμο.-

  

                                                                 Μοίρες   12 Σεπτεμβρίου  2012

     Aναρτήθηκε στο mires46.blogpot.con 14 Σ/βρίου 2012.

     

      

     

   

     

     

Ο ΣΤΡΑΤΟΣ ΜΑΣ ΣΤΗΝ ΚΡΙΜΑΙΑ

         ΕΛΛΗΝΙΚΟ  ΕΚΣΤΡΑΤΕΥΤΙΚΟ ΣΩΜΑ

                    ΣΤΗΝ ΟΥΚΡΑΝΙΑ

       Του Δακανάλη Μανόλη πρώην Αγρονόμου

        Ο Α΄ Παγκόσμιος Πόλεμος βρίσκονταν προς το τέλος του, υποχρεώθηκε και ζήτησε ανακωχή η Βουλγαρία, η Τουρκία συνθηκολόγησε στις αρχές Οκτωβρίου του 1919 και ακολούθησαν τα άλλα κράτη του Άξονα.

       Η Ελλάδα βρέθηκε εμπόλεμη με την πλευρά των νικητών ΑΝΤΑΝΤ. Ο Ελευθέριος Βενιζέλος περνώντας δια πυρός και σιδήρου, πέτυχε να υλοποιήσει κατά κάποιο τρόπο τα σχέδιά του με θυσίες των δικών του πιστών.

      Οι μονάδες που συγκροτήθηκαν και πολέμησαν στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο με τόσο κόπο και τόσα θύματα‚ προορίζονταν να μετάσχουν σε ατέλειωτους σκληρούς αγώνες τα επόμενα τέσσερα χρόνια.

      Στις 5/18 Ιανουαρίου του 1919 έλαβε χώρα στην Κωνσταντινούπολη ένα γεγονός το οποίο οι περισσότεροι αγνοούν. Πέρασαν 466 χρόνια από την άλωση της Κωνσταντινούπολης από τους Τούρκους και ο ναός της Αγίας Σοφίας που λειτουργούσε ως Τζαμί, μετατράπηκε για λίγη ώρα σε ελληνικό χριστιανικό ναό και ολοκληρώνεται η Θεία Λειτουργία που διακόπηκε το 1453. Στον ναό της Αγίας Σοφίας υπήρχαν φύλακες και προσκυνητές μουσουλμάνοι, ενώ η Κωνσταντινούπολη βρίσκονταν υπό συμμαχική κατοχή.

    Πρωταγωνιστής αυτού του γεγονότος ήταν ο Ιερέας Λευτέρης Νουφράκης από τις Αλώνες Ρεθύμνου της 2ης Ελληνικής Μεραρχίας μια από τις δυο μεραρχίες, που συμμετείχαν στο «συμμαχικό» Εκστρατευτικό Σώμα για την Ουκρανία.  Η νηοπομπή που μετέφερε τις μεραρχίες  αγκυροβόλησε για λίγο ανοιχτά της Κωνσταντινούπολης.

     Ο Στρατιωτικός ιερέας Ελευθέριος Νουφράκης με τον γενναίο κρητικό ταξίαρχο Φραντζή, τον Ταγματάρχη Λιαρομάτη, το Λοχαγό Σταματίου και τον Υπολοχαγό Νικολάου, αγνάντευαν από το πλοίο την Αγιά Σοφία, κρύβοντας βαθιά μέσα τους το μεγάλο μυστικό που είχαν πάρει το προηγούμενο βράδυ, να πάνε στην πόλη να λειτουργήσουν στην Αγία Σοφία, μετά από πρόταση του λιονταρόψυχου παπά Λευτέρη Νουφράκη. Η προκλητικότητα αυτή θα προκαλούσε θύελλα αντιδράσεων από τους συμμάχους, θα δημιουργούνταν διπλωματικό επεισόδιο και θα έφερνε σε δύσκολη θέση την κυβέρνηση του Ελευθερίου Βενιζέλου. Ο παπά Λευτέρης όμως ήταν κατηγορηματικός. –Αν δεν έλθετε θα πάω μόνος μου!

     Επιβιβάστηκαν στη βάρκα του Κοσμά, ενός Ρωμιού της πόλης και τους μετέφερε στην προκυμαία, όπου έδεσε τη βάρκα.

     Εισήλθαν μέσα στην Αγία Σοφία και άρχισαν τη λειτουργία, η  οποία προχωρούσε κανονικά ύστερα από 466 χρόνια. Η Αγία Σοφία αρχίζει να γεμίζει από  Τούρκους και Έλληνες της πόλης, αλλά ο παπά Νουφράκης δεν πτοείται. Ακολουθεί η «Μικρή Είσοδος», το «Υπερμάχων Στρατηγώ..», ο Απόστολος αναγιγνώσκεται από τον ταξίαρχο Φραντζή, ενώ χρέη νεωκόρου εκτελεί ο υπολοχαγός Νικολάου. Ακολουθεί το «Ευαγγέλιο» από τον παπά Νουφράκη, το «Άξιο Εστί», το «Πιστεύω» και η λειτουργία μέσα στην Αγία Σοφία τελειώνει. Ένα όνειρο δεκάδων γενεών  Ελλήνων έχει γίνει πραγματικότητα.

       Ο παπά Νουφράκης λέει στον υπολοχαγό. «Μάζεψε τα γρήγορα όλα βάλτα μέσα στην τσάντα και πάμε». Οι Τούρκοι αρχίζουν να γίνονται άγριοι και έτοιμοι να επιτεθούν. Ένας Τούρκος αξιωματούχος παρουσιάζεται με την ακολουθία του και λέει: "Ντουρούν Χεμέν"  (αφήστε τους να περάσουν). Το είπε με μίσος, ήθελε να βάψει τα χέρια του με αίμα, αλλά εκείνη τη στιγμή προείχε το συμφέρον της πατρίδας του. Δεν ήταν χρήσιμο να σκοτώσουν πέντε Ρωμιούς μέσα στην Αγία Σοφία. Άλλωστε ανοιχτά της πόλης βρίσκονταν ετοιμοπόλεμες δυο Ελληνικές μεραρχίες.

      Την ώρα που έβγαιναν από το ναό ένας μεγαλόσωμος Τούρκος σηκώνει ένα ξύλο και ορμά κατά του παπά Νουφράκη, ο ηρωικός όμως παπάς σκύβει και αποφεύγει το κτύπημα. Ένας άλλος Τούρκος τον κτυπά δυνατά στον ώμο και κλονίζεται. Ο ταγματάρχης Λιαρομάτης και ο λοχαγός Σταματίου αφοπλίζουν τον Τούρκο που είναι έτοιμος, να του δώσει το τελειωτικό κτύπημα. Τρέχουν στην προκυμαία και μπαίνουν στη βάρκα, γρήγορα ο Κοσμάς λύνει τα σχοινιά και κωπηλατεί προς το καράβι.

      Ακολούθησε διπλωματικό επεισόδιο  και οι «σύμμαχοι» διαμαρτυρήθηκαν στον Βενιζέλο, ο οποίος αναγκάστηκε να επιπλήξει τον παπά Λευτέρη Νουφράκη. Όμως κρυφά επικοινώνησε μαζί του  και τον επαίνεσε.

      Ο παπά Ελευθέριος Νουφράκης από τις Αλώνες Ρεθύμνου ήταν ένα αληθινό παλικάρι  στη 2^η Μεραρχία, που αργότερα συμμετείχε στη Μικρασιατική Εκστρατεία και έφτασε ως τις πύλες της Άγκυρας. (Πηγές: Βικιπαίδεια. Ηλεκτρονική εφημερίδα ΜΕΣΟΓΕΙΟΣ 3-6-1998).

      Ο πρώτος σταθμός των νέων περιπετειών βρίσκονταν στα παράλια της Ρωσίας και η εκεί εκστρατεία τους αφορούσε μια υπόθεση που κανείς από τους αξιωματικούς και στρατιώτες δεν κατανοούσε. Στην Κριμαία και την Ουκρανία οι Ελληνικές και συμμαχικές δυνάμεις πήραν μέρος σε μια πολυεθνική απόπειρα ανατροπής των Μπολσεβίκων μέσα σε μια χαώδη κατάσταση και ένα εμφύλιο πόλεμο.

     Για τον Βενιζέλο η προσδοκία δεν βρίσκονταν στη συντριβή των Μπολσεβίκων, όσο στα ανταλλάγματα που θα αποσπούσε για τη συμμετοχή του στη νέα συμμαχική σταυροφορία.

     Οι 2η και Ι3η Ελληνικές μεραρχίες περίπου 23.000 χιλιάδες άνδρες, υπό την διοίκηση του υποστρατήγου  Νίδερ‚ βρέθηκαν στην Οδησσό και Σεβαστούπολη τον Ιανουάριο του 1919. Συγκρούστηκαν με τον Κόκκινο Στρατό και με τα πληρώματα των Γαλλικών πλοίων που στασίασαν πίσω τους.   

     Οι ελληνικές δυνάμεις έδωσαν σκληρές μάχες και αναδείχτηκαν οι καλύτεροι πολεμιστές στις μάχες της Χερσώνας, της Οδησσού, της Σεβαστούπολης και τέλος διέσωσαν τους ΄Ελληνες της Οδησσού μεταφέροντας τους ατμοπλοϊκώς στις 25-5-1919 σε Ελληνικά λιμάνια.

    ‘Ηταν προφανώς μια χαμένη υπόθεση‚ ο κύριος όγκος των ελληνικών δυνάμεων στις 19 Μαρτίου 1919 ακολούθησε τις υπόλοιπες συμμαχικές δυνάμεις στην υποχώρηση από την Οδησσό προς τη Βεσσαραβία. ‘Έτσι πήρε τέλος η ανάμειξη των Ελληνικών δυνάμεων στο Ρωσικό Εμφύλιο Πόλεμο. Η Ελλάδα άφησε πίσω της 400 νεκρούς και 660 εξαφανισθέντες.

     Ο Βενιζέλος πέτυχε την πολυπόθητη εντολή για αποστολή Ελληνικών δυνάμεων στη Μικρά Ασία.

      Στην παραπάνω εκστρατεία της Ρωσίας από την έρευνα που έκανα διαπίστωσα ότι, πήραν μέρος οι παρακάτω Ανωγειανοί στρατιώτες.

1.-Καλλέργης Ιωάννης του Σήφη ή Σηφογιάννης. Τον οποίο ακούγαμε με ανοιχτό το στόμα στα καφενεία των Ανωγείων να διηγείται τις μάχες που έδωσαν. Μάλιστα τους φώναζαν οι Ρώσοι στα Ελληνικά : « Έλληνες είμαστε αδέλφια,Χριστιανοί ορθόδοξοι, τι δουλειά έχετε εσείς στα εσωτερικά μας». Ακόμα έλεγε πως πέρασαν  στην Κριμαία στη βόρεια  αυτή  και αχανή έκταση με τις πολύ χαμηλές θερμοκρασίες.

2.- Σμπώκος Χριστόδουλος του Ιωάννη.

3.- Βρέντζος Σπυρίδως του Εμμανουήλ ή Βρετζοσπυρίδως ,πού κατοίκησε μετά στη    

      Γέννα Μονοφατσίου.

4.- Σμπώκος Γιώργης του Ιωάννη.

5.- Δακανάλης Εμμανουήλ του Ιωάν. κάτοικος Πλακιώτισσας.

      Πιθανόν να υπάρχουν και άλλοι Ανωγειανοί που δεν μπόρεσα να εντοπίσω.

Βιβλιογραφία: ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ Τόμος Ι2ος Εκδόσεις Δ0ΜΗ, σελίδες

                     84-85   Ι. Μαργαρίτης.

ΙΣΤΟΡΙΑ ΣΤΡΑΤΟΥ. Πολεμικά γεγονότα του Ελληνικού  Έθνους σελ. 121-123.

 Βικιπαίδεια.

ΜΕΣΣΟΓΕΙΟΣ Ηλεκτρονική εφημερίδα 3-6-1998.

Διήγηση: Ιωάννη Ιωσήφ Καλλέργη κατοίκου  Ανωγείων.

                                  Μοίρες  8 Σ/βρίου 2009

                                                                        Αγία Σοφία

                                                                  Παπά Νουφράκης

                                                                         Αγία Σοφία 

Από αριστερά Γιώργης Δακανάλης ή Ψαρός στο μέσο Γιώργης Δακανάλης ή Γιώργαρης μαχητές των Βαλκανικών πολέμων και Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου

                                                            

                                                           Αγία Σοφία- Παπά Νουφράκης

                                    Γιάννης Καλλέργης ή Σηφογιάννης  Μαχητής Μικράς Ασίας

                                                                     Και Ουκρανίας